22 april 2018
22 april 2018
Een negende plaats in Marokko na de polsblessure is gewoon goed! Ik speelde de laatste dag net niet goed genoeg om voldoende birdies te maken en mee te doen voor de zege. Op de eerste zeven holes allemaal parren, daarna op hole 8, een par-5, een birdie na een prima putt van drie meter. Op de heel lastige 10de maak ik een lange putt voor par en daarna een heel goede putt op 11 voor birdie om toch de aansluiting te pakken met de leiders. Daarna kon ik niet doorduwen. Helaas op hole 13 van midden fairway een heel slechte ijzer 7 links in de bunker en van die plek geen kans om de bal in de buurt van de hole te krijgen: bogey. En op 16 mis ik de fairway, uit de rough kon ik niet genoeg spin krijgen op mijn ijzer-6 om de bal op de green te houden en wederom bogey. Een ronde level par was niet goed genoeg om echt te stijgen, maar al met al na bijna zes weken er uit te zijn geweest met de pols kan ik met een top-10 notering zeker tevreden zijn. De swing moet weer wat stabieler gaan aanvoelen maar dat komt vanzelf nu ik weer meer traininguren kan maken. Op naar China!
Leaderboard Meer nieuws over het toernooi op GOLF.NL
Natuurlijk wil je altijd winnen, maar met een mooie derde plaats in het India Open was ik ook zeker tevreden.
Een toernooi over 54 holes zoals in Singapore is een beetje een sprint en ik kwam veel te laat op gang voor een topnotering.
Ik kijk met een goed gevoel terug op de eerste drie toernooien van dit jaar, zeker omdat we op banen speelden die niet tot mijn favorieten behoren.